شایسته نیست در حوزه مدیریت آموزشی ورود کنیم اما نخستین اندیشمندان و پایه گذاران این علم جوان را نشناسیم . لذا در اینجا به مهمترین آنها اشاره ای مختصر می کنیم  .

 


  • ویلیام هارولد پین (William Harold pyne): او
         در سال ۱۸۷۵ برای اولین بار مدیریت در سازمانهای آموزشی را مورد بررسی
         قرارداد. از دیدگاه او، علوم اجتماعی، زمینه مناسبی برای مطالعه مدیریت
         آموزشی است.
  • جان فرانکلین بابیت (John Franklin Bobbitt): بابیت
         مفاهیم و اصول مدیریت علمی را در سازمانهای آموزشی تبیین کرد. او از متفکران
         آیین کارایی در سیستم‌های آموزشی است و براین اساس، یک مدل پنج مرحله‌ای در
         برنامه ریزی آموزش، پیشنهاد نمود.
  • جس هومر نیولان (Jesse Homer Newlon): نیولان
         در سال ۱۹۳۴ اولین مدل نظری مدیریت آموزشی را با نام مدیریت آموزشی بعنوان خط
         مشی اجتماعی(Social Policy)ارائه نمود. او برای اولین بار مبانی علمی مدیریت آموزشی را تشریح
         نموده‌است.
  • دانیل ادوارد گریفیتث (Daniel Edward Griffith): او
         با تالیف کتاب تئوری اداری، پیشگام جنبش تئوری در مدیریت آموزشی است. گریفیتث
         معتقد بود تحقیق در مدیریت آموزشی باید مبتنی بر تئوری و در جهت ایجاد تئوری
         باشد، او تئوری تصمیم گیری در سازمانهای آموزشی را طرح نمود.
  • دونالد ویلاور (Donald John Willower): فعالیت‌های
         علمی ویلاور بیشتر بر روش‌های کنترل در سازمانهای آموزشی و روش‌شناسی علمی و
         روش تحقیق در مدیریت آموزشی متمرکز بوده‌است.
  • کارل ویک
         (Karl Edward Weick): ویک تئوری پیوند
         سست(Loosely Coupled)در سازمانهای آموزشی را مطرح نمود. او در این تئوری،
         رابطه ضعیف نظارت بورورکراتیک با فعالیت‌های آموزشی کارکنان آموزشی را مورد
         بررسی قرار داده‌است.
  • جاکوب گتزلز (Jacob Warren Getzels): گتزلز
         با همکاری گیوبا (Egon G. Guba)، مهمترین
         تئوری در زمینه تبیین رفتار در سازمانهای آموزشی را ارائه داد. او در این
         تئوری، سازمانهای آموزشی را بعنوان سیستم اجتماعی(Social system)در نظر گرفته‌است.
  • اندرو ویلیامز هالپین (Andrew Williams Halpin): هالپین
         در سال ۱۹۶۳ با همکاری دونالد کرافت (Donald B. Craft) مفهوم
         جو سازمانی(Organizational
         climate)را مطرح نمودند و پرسشنامه توصیف
         جو سازمانی(OCDQ) را به‌منظور اندازه‌گیری جو سازمانی مراکز آموزشی طراحی
         کردند.
  • ویلیام ردین (William James Reddin): ردین،
         نظریه پرداز تئوری مفهوم سه بعدی سبک مدیریت (The 3-D Management Style Theory) برای
         نخستین بار، بعد اثر بخشی را به ابعاد وظیفه مداری و رابطه مداری افزود.
         منظور او از بعد اثربخشی، اشاره به عوامل موقعیتی در تعیین سبک مدیریت است.
         ردین از پیشگامان نظریه اقتضای در مدیریت است. از دیدگاه او، در سازمانهای
         آموزشی، بسته به موقعیت، سبک‌های گوناگون مدیریت می‌توانند اثر بخش یا غیر
         اثربخش باشند اثربخشی سبک رهبر ی وابسته به تناسب آن با عوامل موقعیتی است.
         او به منظور تشخیص سبک مدیریت، ازمون تشخیص سبک مدیریت(MSDT)را طراحی نمود.
  • ماتیو مایلز (Matthew Bailey Miles): مایلز
         نظریه پرداز سلامت سازمانی(Organizational
         Health)در سازمانهای آموزشی است. او در
         سال ۱۹۶۹ضمن تبیین مفهوم سلامت سازمانی، پرسشنامه توصیف سلامت سازمانی (OHDQ) را طراحی نمود.
         از دیدگاه مایلز، سلامت سازمانی به دوام و بقای سازمان در محیط خود و سازگاری
         با آن و ارتقاء و گسترش توانایی خود برای سازش بیشتر، اشاره دارد.
  • جان همفیل
         (John Knox Hemphill): همفیل، مفهوم
         رهبری در سازمانهای آموزشی را تبیین کرد و با همکاری هالپین، پرسشنامه توصیف
         رفتار رهبری (LBDQ) را طراحی نمود.
  • توماس گرینفیلد (Thomas Barr Greenfield): گرینفیلد
         دیدگاه پدیدارشناسی و تفسیری را در مدیریت آموزشی مطرح نموده‌است.
  • توماس سرجیوانی (Thomas Joseph Sergiovanni): سرجیوانی
         مدیریت آموزشی را از منظر اخلاق و قدرت مورد تحلیل قرارداده‌است.
  • وین هوی
         (Wayne Kolter Hoy): او از جمله
         دانشمندان معاصر مدیریت آموزشی است. هوی با همکاری سسیل میسکل (Cecil G. Miskel) ضمن
         تلاش در جهت توسعه تئوری سیستم‌های اجتماعی در سازمانهای آموزشی، مدیریت
         آموزشی را بعنوان یک علم تجربی
         (Science) مورد توجه قرار داده‌است.
  • ژوزف مورفی.(Joseph Murphy): مورفی از دانشمندان معاصر مدیریت آموزشی است او ضمن بررسی
         مبانی علمی مدیریت آموزشی، از دیدگاه پست مدرنیزم، مدیریت آموزشی را مورد
         بررسی قرارداده‌است.
  • ریچارد بیتس(Richard Joshua Bates): بیتس
         از نظریه پردازان تئوری انتقادی در مدیریت آموزشی است. او معتقد است مفهوم
         عدالت اجتماعی (Social justice) باید محور عمل مدیریت آموزشی قرار گیرد و بعنوان معیاری
         مهم در سیاستگذاری آموزشی به آن توجه شود. او مدیریت آموزشی را بعنوان عمل
         فرهنگی درنظر گرفته است.
  • بیلی بلر(Billie
         Goode Blair): خانم بلر، در
         مورد نظریه آشوب (Chaos) در مدیریت آموزشی به تحقیق پرداخته است، او معتقد است
         نظریه آشوب می‌تواند بسیاری از پدیده‌های مبهم و نامنظم در سازمانهای آموزشی
         را تبیین کند.
  • یوجین سمیر(Eugenie Angele Samier): خانم
         سمیر، فرایندهای سیاسی موجود در سازمانهای آموزشی را مورد بررسی قرار داده و
         از منظر فلسفه سیاسی، ماهیت سازمانهای آموزشی و کارکردهای مدیریت آموزشی را
         تبیین نموده است.
  • دیوید منسفیلد (David Mansfield): منسفیلد،
         از نظریه پردازان تئوری پیچیدگی
         (Complexity Theory)در رهبری آموزشی
         است. از دیدگاه وی، سازمانهای آموزشی سازمانهایی خودسازمان دهنده، پیچیده و
         غیر خطی هستند بنابراین، سبک مدیریت و رهبری در این سازمانها نیز باید مبتنی
         بر این ویژگی‌ها باشد.
  • کالین ویلیام ایورس (Colin William Evers): ایورس
         از فلاسفه مشهور و معاصر مدیریت آموزشی است. او مدیریت
         آموزشی را از منظر فلسفی مورد بررسی قرار داده و مفاهیمی همچون ارزش، اخلاق و
         ماهیت تئوری علمی در مدیریت آموزشی را تبیین نموده است.
  • جو فریس (Joe
         Fris): فریس، از دیدگاه پارادایم کوانتومی (Quantum Paradigm)، مدیریت آموزشی را مورد تحلیل قرار
         داده، او بر مبنای پارادایم کوانتومی، استراتژی‌های رهبری اثربخش در
         سازمانهای آموزشی، را کشف نموده است(۱)،(۲)،(۳).
  • پل هوستون
         (Paul D. Houston): هوستون مفهوم
         رهبری معناگرا (Spiritual) در سازمانهای آموزشی را بیان کرده است. از دیدگاه او
         معنویت، تلاش برای یافتن معنا در زندگی است بطوریکه فرد در جستجوی آن، از تمایلات
         خودخواهانه و محصور شدن در سود و زیان شخصی فاصله می‌گیرد. هوستون ضمن توجه
         دادن رهبران آموزشی به قدرت و سرمایه معنوی؛ هشت اصل رهبری معنوی –
         قصد، توجه، تشخیص استعدادها، قدردانی، نگریستن به تجربه به عنوان بخشی از
         بالندگی انسانی، دیدگاه کل گرا، باز و پذیرا بودن، اعتماد –
         را مطرح می‌سازد.
  • آر. ویلبورن کلاوس(R. Wilburn Clouse): رابرت
         ویلبورن کلاوس ضمن تشریح ماهیت کارآفرینی در مدیریت آموزشی، تئوری نقش (Role Theory) در سازمانهای
         آموزشی را تبیین نموده است. طبق این تئوری، هنجارهایی که توسط موقعیت اجتماعی
         تعیین می‌شود رفتار را تحت تاثیر قرار می‌دهند، انتظارات درونی و بیرونی
         متاثر از نقش اجتماعی می‌باشند و پاداش و تنبیه اجتماعی برای نفوذ بر رفتار
         نقش، مورد استفاده قرار می‌گیرد. تئوری نقش به تبیبن کار تیمی و بررسی عملکرد
         یادگیری گروهی می‌پردازد. از این تئوری در سه زمینه در مدیریت آموزشی یعنی
         برای حل تعارض نقش، برای تحلیل رفتار در سیستم‌های اجتماعی و برای بررسی
         مبانی روابط بین فردی به کار گرفته شده است.
  • اسپنسر مکسی (Spencer John Maxcy): مکسی
         از دیدگاه فلسفه زیبایی شناسی
         (Aesthetic)، به نقد زیبایی شناسانه رهبری آموزشی پرداخته است. زیبایی
         شناسی به احساس معنی ایجاد شده از ادراک حسی مرتبط است. در این دیدگاه،
         موضوعاتی از قبیل اینکه چگونه ایده‌ها و ایده آل‌ها ایجاد، بیان و منتقل می‌گردند
         و بر روابط بین فردی اثرگذارده و محیط سازمانی، آنها را تقویت می‌کند و اینکه
         در سازمان چگونه مرزها و محدوده‌های اخلاقی ایجاد و گسترش می‌یابد تبیین می‌گردد. نظریات مکسی
         توسط یوجین سمیر و ریچارد بیتس، توسعه و گسترش یافته است.
  • ادوارد سالیس (Edward Sallis): سالیس
         از دانشمندان معاصر مدیریت آموزشی است تحقیقات و نظریات او بر مدیریت کیفیت
         در سازمانهای آموزشی متمرکز است. سالیس تلاش نموده بر اساس ویژگی‌های محیط‌های
         آموزشی، تفسیری نوین از TQM ارائه نماید